Menu
  • Read 1857 times

Ο μεγάλος ή ο μικρός γύρος της λίμνης Καστοριάς

Ο μεγάλος ή ο μικρός γύρος της λίμνης Καστοριάς
Η μεγάλη διαδρομή
 
Η διαδρομή αυτή δίνει την ευκαιρία στον ταξιδιώτη να δει τη λίμνη σε όλο της το μεγαλείο.
Ξεκινώντας κανείς από τη νότια έξοδο της πόλης και οδηγώντας παράλληλα με τη λίμνη, φτάνει στο Δισπηλιό που βρίσκεται σε απόσταση 7 χλμ. από την Καστοριά.
Στη θέση Ντούχλο υπάρχει ενδιαφέρον σπήλαιο, που η πρόσβασή του γίνεται με σκαλοπάτια.  
Τα γεφύρια του χωριού Γκιολέ, Τσεσμέ, Λάκος και Γκρανοβόντα είναι ενδιαφέροντα αρχιτεκτονήματα της παραδοσιακής αρχιτεκτονικής. Κοντά στο εκκλησάκι της Ανάληψης, στη θέση Νησί, έχει ανασκαφεί από το 1992 ο σημαντικός λιμναίος οικισμός του Δισπηλιού. Συνεχίζοντας μετά το Δισπηλιό στα 5 χιλιόμετρα, ο δρόμος περνά από τον οικισμό της Κρεπενής. Από εδώ ξεκινούσε, σύμφωνα με την παράδοση, το στοιχειό της Κρεπενής για να πάει στην Καστοριά να μπει στα σπίτια των νοικοκυραίων και να κάνει τις αταξίες του.
Μια επίσκεψη στον ναό του Αγίου Νικολάου, που βρίσκεται έξω από το Μαυροχώρι, αξίζει τον κόπο. Η εκκλησία αυτή, του16ου αιώνα, είναι το μοναδικό απομεινάρι του μοναστηριού που υπήρχε εδώ. Θαυμάσιες αγιογραφίες του 18ου αιώνα κοσμούν τον εξωτερικό τοίχο του νάρθηκα και ανάμεσά τους η εξαιρετική απεικόνιση της σφαγής των νηπίων. 
 
Η παραλία του Μαυροχωρίου, το «μουράγιο», προσφέρει μια θαυμάσια θέα στη λίμνη. Η προβλήτα πανέμορφη, με διαμορφωμένους χώρους πρασίνου και πλατάνια. Εδώ μπορεί κανείς να δοκιμάσει τοπικές νοστιμιές, όπως σαρμάδες (λαχανοντολμάδες με λάχανο τουρσί), γριβάδια πλακί και μαυροβινές χυλοπίτες. Από το Μαυροχώρι ξεκινάει τουριστικό καραβάκι που κάνει τον περίπλου της λίμνης. 
Οδηγώντας βόρεια και παράλληλα με τη λίμνη φτάνουμε στην Πολυκάρπη που απέχει 1 χλμ. από το Μαυροχώρι και 14 χλμ. από την πόλη. Το χωριό προσφέρεται για παραλίμνιες πεζοπορίες, καθώς και για ωραίες βόλτες στον κάμπο όπου υπάρχουν φυτώρια μηλιάς. 
Συνεχίζοντας και στρίβοντας από τον κεντρικό δρόμο βρισκόμαστε σε δύο χωριά που προσφέρουν πανοραμική θέα στην Καστοριά. Στη Φωτεινή ξεχωρίζει το δάσος από βελανιδιές, που ονομάζεται «Κανιάκος» και καλύπτει έκταση 4.000 στρεμμάτων. Το κατάφυτο από δρυές και οξιές δάσος «Κουρί», που βρίσκεται στη Μεταμόρφωση προσφέρει εξαιρετική θέα. Έξω από το χωριό υπάρχει σε ωραιότατη τοποθεσία ο ναός της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος, του 8ου αιώνα. Στη συνέχεια συναντάμε το Τοιχιό. Ο γύρος της λίμνης ολοκληρώνεται με την είσοδο στην πόλη από το όμορφο προάστιο Χλόη.
 
Η μικρή διαδρομή
 
 
Η βόλτα αυτή είναι ιδανική για όσους θέλουν να απολαύσουν από πολύ κοντά τη λίμνη. Ο καλύτερος τρόπος για να χαρεί κάποιος το τοπίο είναι να κάνει τη διαδρομή αυτή με τα πόδια ή με ποδήλατο. Αφήνοντας τον διπλής κατευθύνσεως δρόμο που περνά από το Ντολτσό, ο διαβάτης έχει μπροστά του 7 ειδυλλιακά χιλιόμετρα ακριβώς δίπλα στη λίμνη. 
 
Ο παραλίμνιος δρόμος είναι ασφαλτοστρωμένος αλλά πολύ στενός. Τα θεόρατα πλατάνια και οι ιτιές γέρνουν πάνω από τη λίμνη. Στην αρχή αυτής της διαδρομής, σκαρφαλωμένο πάνω στον βράχο, βρίσκεται το βυζαντινό εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου. Στο δρόμο συναντά κανείς περιπατητές και παρέες που ψαρεύουν με καλάμια Ωραίες εικόνες που φανερώνουν τη διαρκώς ανανεούμενη σχέση των ανθρώπων με τη λίμνη. 
 
Στο πλάτωμα μπροστά στην Μονή της Παναγίας Μαυριώτισσας στέκεται ένας πλάτανος 900 περίπου ετών, που έχει χαρακτηριστεί διατηρητέο μνημείο της φύσης. Δίπλα μικροπωλητές πωλούν τα προϊόντα τους (όσπρια, καρύδια, τουρσιά, τσάι) στους περαστικούς. Η επίσκεψη στη μονή αφήνει μια αίσθηση νοικοκυροσύνης και ταπεινότητας.
Οι τοιχογραφίες του 12ου αιώνα βρίσκονται στο εσωτερικό και στους εξωτερικούς τοίχους του καθολικού, καθώς και στο παρεκκλήσι του Αγίου Ιωάννη Θεολόγου. Οι μορφές των αγιογραφιών, φωτισμένες από το λιγοστό φως των κεριών και την αντανάκλαση της φωτιάς της σόμπας, αποκτούν άλλη διάσταση. 
 
Ο δρόμος συνεχίζεται με την ίδια πυκνή βλάστηση στην άκρη του και με κιόσκια, ιδανικά για πικ-νικ . Οι μπλε πινακίδες του συλλόγου ερασιτεχνών αλιέων προειδοποιούν κάθε λίγο «Ψάρευε χωρίς να παρανομείς, φίλε ερασιτέχνη ψαρά ». Η ησυχία διακόπτεται συχνά από τις βουτιές των πουλιών και τα πετάγματα στις καλαμιές. Πάπιες, πελεκάνοι, ερωδιοί, κορμοράνοι βρίσκουν άφθονη τροφή στη λίμνη. 
 
Λίγοι ψαράδες απλώνουν τα δίχτυα τους με τις βάρκες, με τα «καράβια», όπως τα ονομάζουν οι Καστοριανοί. Κωπηλατούν όρθιοι, δίνοντας ώθηση στα κουπιά με το βάρος του σώματος. Οι βάρκες αυτές των λιμνών, είναι μακρόστενες, με πολύ υπερυψωμένες άκρες, πάτο που έχει κλίση και μακριά κουπιά. Παρότι έχουν βαρύ σκαρί είναι ευέλικτες και γρήγορες.
Ένας άλλος τύπος πλεούμενου είναι τα μονόξυλα που είναι μικρά και χρησιμοποιούνται για ψάρεμα στα ρηχά. Είναι εντυπωσιακό ότι στο νεολιθικό λιμναίο οικισμό του Δισπηλιού ανακαλύφθηκε μια τέτοια βάρκα, κατασκευασμένη από μονοκόμματο κορμό ξύλου. 
 
Μετά το μεταβυζαντινό ναό της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος, που βρίσκεται επάνω στο λόφο φτάνουμε στο τέλος του παραλίμνιου δρόμου, εκεί όπου βρίσκεται το κτίριο του Ναυτικού Ομίλου. Μοναδική η θέα της λίμνης από το σημείο αυτό. 
 
Ο Ναυτικός Όμιλος δραστηριοποιείται με μεγάλη επιτυχία στην κωπηλασία. Συχνά βλέπει κανείς από το σημείο αυτό παιδιά να αθλούνται στην αποβάθρα ή να κωπηλατούν στα νερά της λίμνης. Η βόλτα συνεχίζεται στο αρχοντικό Τσιατσιαπά, ένα πανέμορφο αρχοντικό που χτίστηκε το 1754 και ολοκληρώνεται στην κορυφή του Αγίου Αθανασίου, στο Τσαρδάκι.
 
 
 

 

Leave a comment

Make sure you enter the (*) required information where indicated. HTML code is not allowed.