Menu

Ανδρίτσαινα

ΑΝΔΡΙΤΣΑΙΝΑ, Η ΑΡΧΟΝΤΙΣΣΑ ΤΗΣ ΠΕΤΡΑΣ
 
Πέτρινη πολιτεία χτισμένη αμφιθεατρικά σε υπέροχο αγνάντι, με ιστορία βαριά και ομορφάδα ατελείωτη, η Ανδρίτσαινα πρωτεύουσα του ομώνυμου δήμου, αποτελεί πολύτιμο πετράδι παραδοσιακής αρχιτεκτονικής και κέντρο πνευματικό. Αποτυπώματα άφησαν στο διάβα τους Λαγκαδινοί, Ηπειρώτες και Ιταλοί τεχνίτες, που μερακλίδικα και υπομονετικά σμιλέψανε την πέτρα, μαστορεύοντας υπέροχα καλντερίμια, αρχοντικά, γεφύρια, εκκλησιές και κρήνες. Κοσμοξάκουστη η «Τρανή Βρύση» μια από τις παλαιότερες της Πελοποννήσου, συντρόφισσα του τρισυπόστατου ναού του Αγ. Νικολάου στο κέντρο του οικισμού, ενώ πιο κάτω στη συνοικία Μουρμουρέϊκα βρίσκουμε τον ονομαστό Αγ. Θεράποντα και κάμποσα από τα παλαιότερα και επιβλητικότερα αρχοντόσπιτα. Πρόσφατο λιθαράκι στην συμφωνία της πέτρας, το πανέμορφο θεατράκι της. Φημισμένοι αγροτοκτηνοτρόφοι και γεωργοί οι ντόπιοι, παράγουν και πουλούν στην τοπική λαϊκή αγορά γνήσια γαλακτοκομικά προϊόντα, φρέσκα λαχανικά και φρούτα λαχταριστά. Φτιάχνουν με τα χέρια τους θαυμάσια παραδοσιακά γλυκά και νοστιμότατες χυλοπίτες, ενώ το φρεσκοζυμωμένο ψωμί, φουρνισμένο στα ξύλα, ευωδιάζει τον αέρα.
 
Η Ανδρίτσαινα, ήταν ανέκαθεν στη καρδιά των γεγονότων, απόδειξη το παραδοσιακό τυπογραφείο της εφημερίδας «Νέος Ορίζων» που εκδίδεται ανελλιπώς από το 1926. Η ιστορικότητα της περιοχής, η συμβολή της στον Ιερό αγώνα και η αντρειοσύνη των τέκνων της, δεν αμφισβητείται. Αδικημένος από την νεώτερη Ελληνική Ιστορία μέχρι πρότινος, ο Παναγιώτης Αναγνωστόπουλος, γνήσιο και άξιο τέκνο της Ανδρίτσαινας, αποδείχτηκε ότι μαζί με τον Τσακάλωφ και Σκουφά ήταν οι πραγματικοί τρεις πρώτοι ιδρυτές της Φιλικής Εταιρείας. Ο ανδριάντας του πρωτοφιλικού που κοσμεί τη πόλη, καθώς και η μονή της Παναγιάς της Ναφιλιώτισσας, μαρτυρούν πως ο τόπος λάτρεψε με πάθος τόσο τη λευτεριά όσο και τη Μεγαλόχαρη.
 
 
 
 
ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ
 
Η ευρύτερη περιοχή του Δήμου Ανδρίτσαινας αντιστοιχεί στην αρχαία Παρρασία, η οποία κατά τον Παυσανία οριοθετείτο από τις πόλεις Αλιφείρα, Γόρτυς, Θεισόα και Λυκόα και μαζί με την Κρητέα χώρα, όπου κατά την παράδοση γεννήθηκε ο Δίας, αποτελούν προγονικά εδάφη των αρχαίων Αρκαδοπελασγών.
Η Κρητέα χώρα ευρίσκετο μεταξύ των σημερινών χωριών Κωτίλιο (Δραγουμάνου) και Ανω Καρυών στους πρόποδες του Λυκαίου όρους τόπος ιερός για τους Αρκάδες αφού εκεί παρέλαβαν τον Δία από την Ρέα οι τρείς νύμφες Αγνώ (πηγή στους πρόποδες του Λυκαίου), Θεισόα (σημερινό Δ.Δ. του Δήμου Ανδρίτσαινας) και Νέδα (ποτάμι στα όρια Ηλείας - Μεσσηνίας).
Νοτιοδυτικά της Ανδρίτσαινας και σε απόσταση 14 χλμ. προς την Φιγαλεία βρίσκεται ο Ναός του Επικούριου Απόλλωνα, έργο του αρχιτέκτονα του Παρθενώνα των Αθηνών Ικτίνου (420 - 410 π.χ.).
Το όνομά της η Ανδρίτσαινα εικάζεται ότι το πήρε από την χήρα του Ανδρίκου [αποίκου από τα Μούρμουρα της Κρήτης (Π. Παπαδήμας, Παρνασσός 2, 1887, σελ. 89) ή Φαναρίτη κυνηγημένου (Χ. Κορρύλος, Εθνογ. Πελοποννήσου 1890, σελ. 95)] η οποία διαχειριζόταν πανδοχείο για τους ταξιδιώτες του άξονα Φανάρι - Καρύταινα.
Από το 900 μ.χ. η Ανδρίτσαινα ανήκε στους Δεσπότες του Μυστρά, ενώ το 1205 μ.χ. μετά την κατάληψη των κάστρων της Ζακούκας (Λινίσταινα - Φανάρι) και της Αγιαλένης (Θεισόα) από τους Φράγκους η ευρύτερη περιοχή περιήλθε σ΄ αυτούς μέχρι και το 1302 μ.χ. όταν οι κάτοικοι επαναστάτησαν και προς βοήθειά τους ήρθαν οι Παλαιολόγοι.
Την περίοδο 1427 - 1456 Διαφεντευτής της Ανδρίτσαινας ήταν ο επιφανής σοφός Γεώργιος Γεμιστός - Πλήθων.
Τους δύο επόμενους αιώνες η περιοχή ήταν μήλο της έριδος μεταξύ Φράγκων, Ενετών και Τούρκων και οι συνεχείς πόλεμοι μεταξύ τους επέφεραν πολλά δεινά στους κατοίκους, οι οποίοι σημειωτέον κατά την απογραφή των Ενετών το 1689 ήταν 338.
Το 1700 μ.χ. η πόλη της Ανδρίτσαινας είχε πλέον ανδρωθεί και αποτελούσε ένα ολοκληρωμένο οικιστικό σύνολο με καλοφτιαγμένες κατοικίες, εργαστήρια, βυρσοδεψεία, υφαντουργεία και σημαντική εμποροπανήγυρι με συμμετοχή χιλιάδων κόσμου από όλο το Μοριά.
Οι Ανδριτσάνοι της διασποράς βοήθησαν στην προετοιμασία της επανάστασης του 1821 με κάθε μέσο (οι Αντωνόπουλοι με την διαχείριση του ταμείου εράνων, οι Κανελλαίοι με μολύβι, ο Αναγνωστόπουλος ως πρωτοπόρος Φιλικός κ.λπ.)
Οι πατριώτες της ευρύτερης περιοχής της Ορεινής Ολυμπίας αγωνίστηκαν επίσης με κάθε μέσο για την απελευθέρωση της Ελλάδας από τον Τούρκικο ζυγό σε μεγάλο αριθμό μαχών του αγώνα, με αφετηρία την ιστορική μάχη των Στενών του Αγ. Αθανασίου όπου μαζί με Μανιάτες, Γορτύνιους και άλλους Ελληνες και αρχηγό τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη σημείωσαν περήφανη νίκη έναντι των Τούρκων Φαναριτών στις 27 του Μάρτη του 1821.
 
Read more...

Αρχαιολογικός Χώρος Ήλιδος

Η ΄Ηλιδα, ένα από τα σημαντικά και ενδιαφέροντα κέντρα της Πελοποννήσου στην αρχαιότητα, έφθασε σε ακμή τα ρωμαϊκά χρόνια, οπότε και κτίστηκε ένας μεγάλος αριθμός κτιρίων και κυρίως αθλητικών εγκαταστάσεων αφού. Στην ΄Ηλιδα συνέρρεε πάντα το πλήθος των αθλητών για προπόνηση, ένα μήνα πριν από τους Ολυμπιακούς Αγώνες. ΄Ηταν η οργανώτρια πόλη των Ολυμπιακών Αγώνων και πρωτεύουσα των Ηλείων.Τα ανασκαφέντα κτίρια χρονολογούνται από τους ύστερους ελληνιστικούς έως τους ρωμαϊκούς χρόνους.

Read more...

Αρχαιολογικός Χώρος Ολυμπίας

  Σε ένα πανέμορφο τοπίο, στην κοιλάδα ανάμεσα στον Κρόνιο λόφο και στη συμβολή των ποταμών Αλφειού και Κλάδεου, βρίσκεται ο ιερός χώρος της Ολυμπίας, ένας από τους σημαντικότερους και γνωστότερους σόλο τον κόσμο αρχαιολογικούς τόπους της Ελλάδας. Επειδή πολλά από τα αρχαία κτίρια της Ολυμπίας είναι σήμερα ερειπωμένα, είναι καλύτερα να ακολουθήσει κανείς ξεναγό.

Read more...
Subscribe to this RSS feed